Pół wieku na scenie i siedemdziesiątka na liczniku – Piotr Skucha świętował swoje jubileusze w wielkim stylu. Teatr Polski wypełnił się po brzegi artystami, przyjaciółmi i wspomnieniami, które na kilka godzin zamieniły Bielsko-Białą w najweselsze miejsce na mapie kraju. Zobacz, jak przebiegał ten wyjątkowy wieczór w ramach Festiwalu Fermenty.

::photoreport{"type":"see-button","item":"917"}

Teatr Polski jako miejsce jubileuszu

Już sam wybór miejsca miał znaczenie. Teatr Polski nie był tego wieczoru tylko eleganckim tłem jubileuszu, ale przestrzenią dobrze związaną z Bielską Sceną Kabaretową. Specjalną niespodziankę przygotował zespół teatru, a muzyczne życzenia przesłali jubilatowi Marta Gzowska-Sawicka, Rafał Sawicki i Tomasz Lorek, przy akompaniamencie Krzysztofa Maciejowskiego i Leszka Szewczugi.

Goście, przyjaciele i ekran pełen pozdrowień

Życzenia jubilatowi złożył również prezydent Bielska-Białej Jarosław Klimaszewski, któremu towarzyszyli naczelnik Wydziału Kultury i Promocji Przemysław Smyczek oraz Adam Ruśniak, występujący w imieniu organizatorów Festiwalu Fermenty.

Na scenie pojawili się m.in. Tomasz Jachimek, Ireneusz Krosny, Henryk Sawka, Marek Majewski, Marcin Daniec, Dominik Czuż, Antoni Muracki, Marcin Pyda, Grupa Rafała Kmity, Kabaret D.N.O., grupa Czerwony Tulipan, Iza Mikrut, Ścibor Szpak, Kabaret TON (Zuzanna Glądys, Gabriela Jaskuła, Olga Łasak, Wojciech Maciaszek, Błażej Olma, Juliusz Wątroba) oraz Agnieszka Gorzkiewicz z Teatru Volta.

Część życzeń i wystąpień dotarła do publiczności z ekranu. W ten sposób obecni byli m.in. Artur Andrus, Grupa MoCarta, Teatr Korez, Stefan Friedmann, Kabaret Młodych Panów, Mumio, Kwiatki Polskie (Katarzyna Kasia i Grzegorz Markowski), Piotr Adamczyk i Danuta Stenka, Andrzej Rybiński, Jan Węglowski oraz Jacek Fedorowicz.

Od Kabaretu Długi po Bielską Scenę Kabaretową

Wspomnienia prowadziły publiczność przez różne etapy drogi bohatera wieczoru. Piotr Skucha – satyryk, artysta kabaretowy, konferansjer i animator życia artystycznego – był związany z Kabaretem Długi, ma za sobą doświadczenia radiowe w Trójce i telewizyjne epizody, które dla wielu widzów są częścią historii polskiego kabaretu. W jego biografii jest też szczegół, który lubi zaskakiwać: jest absolwentem Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Architektura architekturą, ale tego wieczoru najważniejsza była konstrukcja złożona z anegdot, piosenek i życzliwości.

Wieczór wielu tonów

Benefis miał tempo składanki, ale nie był przypadkową wyliczanką występów. Kolejni goście wnosili coś własnego: żart, wspomnienie, piosenkę, krótką scenę albo nagrane pozdrowienia. Nad całością próbował zapanować Krzysztof Daukszewicz, choć przy takiej liczbie osobowości scenicznych pełna kontrola byłaby zapewne zadaniem dla ludzi o nerwach sapera.

Bez wielkiej pompy i z lekką improwizacją

Najlepiej działały momenty, w których jubileusz schodził z tonu oficjalnego i stawał się zwykłą opowieścią. Kabaret z dłuższą historią ma tę przewagę nad jednorazową rozrywką, że niesie ze sobą pamięć ludzi, miejsc i czasów. Czasem wystarczyło nazwisko, krótka anegdota albo nagranie z ekranu, żeby uruchomić całą salę skojarzeń.

Część większej historii Fermentów

Benefis Piotra Skuchy był częścią większej historii Fermentów i bielskiej sceny kabaretowej, która od lat łączy różne pokolenia artystów i publiczności. Tego wieczoru nie chodziło wyłącznie o jubileuszowe daty. Ważniejsze było to, że na jednej scenie spotkali się ludzie, dla których Skucha jest nie tylko bohaterem programu, ale także częścią wspólnej artystycznej drogi.

Były występy, nagrania, niespodzianki i wspomnienia. Było dużo nazwisk, dużo głosów i dużo sympatii. Ale najważniejsze pozostało proste: Teatr Polski na jeden wieczór stał się miejscem, w którym kabaretowa historia nie była zamkniętym rozdziałem, tylko czymś, co nadal żyje na scenie.