Początki obecnej ulicy 11 Listopada oraz należącego do niej mostu na rzece Białej, sięgają połowy XVIII wieku kiedy wytyczono nową drogę, której zadaniem było połączenie Bielska z bialskim rynkiem – obecnym placem Wojska Polskiego. Pod koniec XVIII wieku, drogę włączono do cesarskiego środkowo-galicyjskiego traktu drogowego, łączącego Białą ze Lwowem i nadano nazwę Hauptstraße – ulica Główna.

W tym samym okresie w miejsce starego, drewnianego mostu, zbudowano nowy kratownicowy most. Most istniał do lutego 1945 roku i został wysadzony przez wycofujące się wojska niemieckie. Stary most kratownicowy już nigdy nie został odbudowany. W związku z faktem, że rzeka Biała na przestrzeni wieków stanowiła granicę pomiędzy księstwami, państwami, miastami, most przez wiele lat był mostem granicznym. 

W latach 1457-1526 rzeka stanowiła granicę pomiędzy Białą należącą do Królestwa Polskiego, a Bielskiem wchodzącym w skład Królestwa Czeskiego, które w 1526 roku zostało wcielone do państwa austriackiego. W następstwie tych działań, most na rzece Białej przez następne 200 lat funkcjonował, jako most graniczny między państwem polskim i austriackim. 

W 1772 roku, po pierwszym rozbiorze Polski, Biała i Bielsko po raz pierwszy znalazły się w jednym państwie – Austrii. Od tej pory, aż do odzyskania niepodległości przez Polskę, przez most przebiegała granica pomiędzy Galicją i austriackim Śląskiem. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości most stanowił granicę między miastami Bielskiem i Białą, a tym samym między województwami śląskim i krakowskim. Granica ta przestała istnieć w dniu 1 stycznia 1951 roku kiedy to, doszło do połączenia miast w jedno Bielsko-Biała.