Większość archeologów uważa, że jęczmień zaczęto uprawiać w tym samym czasie kiedy nauczono się wytwarzania piwa. Pierwszym dowodem na istnienie piwa są jego resztki w ceramicznych naczyniach odkrytych w Iranie a datowanych na przełom IV i III tysiąclecia p.n.e.

Browarnictwo jest uważane za jedną z najstarszych profesji w historii cywilizacji a piwo pozwoliło niejednemu człowiekowi przetrwać głód. Uważa się, że aż 30% kalorii w diecie pierwszych mieszkańców miast pochodziło właśnie z przefermentowanego jęczmienia. Można sobie to wyobrazić skoro jeden kufel piwa odpowiada wartości odżywczej (w gramach): ryb- 325, rosołu wołowego – 1225, chudej wołowiny – 225, ziemniaków – 284, mleka – 385 oraz 3,5 jajom.

Prawdopodobnie pierwsze piwo powstało przez przypadkowe pozostawienie kawałka jęczmiennego chleba w wodzie. Drożdże zawarte w chlebie zaczęły pracować i powstał sfermentowany napój gaszący pragnienie zmęczonych rolników. W czasach starożytnych wyrób piwa należał do powinności kobiet.

Na terenie Babilonu pierwotne warzelnie były jednocześnie pierwszymi barami i zarazem domami publicznymi…Słowianie , tak samo jak Bałtowie, przejęli zamiłowanie do piwa od mongolskich ludów Eurazji, a następnie przekazali Germanom. Gall Anonim podawał, że podczas postrzyżyn w domu Piasta podawano właśnie piwo: „Gdy usiadłszy wedle zwyczaju rozmawiali tak o różnych rzeczach, a przybysze zapytali, czy mają co do picia, gościnny oracz odpowiedział: „Mam ci ja beczułkę dobrze sfermentowanego piwa”.” W Polsce od XIII wieku powszechniej ważono piwo z pszenicy niż z jęczmienia. Chociaż piwo było często zwane „złotym napojem” w rzeczywistości miało mętną barwę.

Powodem były używane między innymi różnorakie zioła i przyprawy. Największy rozwój warzelnictwa przypada na okres średniowiecza i jest prymatem zakonów, a to prawdopodobnie głównie z powodu możliwości spożywania piwa przez mnichów nawet w okresie postu. To właśnie klasztorom zawdzięczamy wprowadzenie do warzelnictwa chmielu oraz technikę ważenia napoju w zimnych piwnicach, co zdecydowanie przedłużało termin ważności trunku.

A jaki wpływ na nasze zdrowie ma picie piwa?

Z pewnością picie w nadmiarze szkodzi i rujnuje nasz organizm, ale 1 szklanka dziennie bardzo dobrej jakości piwa może pomóc w niejednej przypadłości. Ulubiony napój mężczyzn jest bogaty w sole mineralne, witaminy grupy B, potas, wapń, fosfor, żelazo, miedź i cynk. Ciemne piwo zawiera dużo przeciwutleniaczy i antyoksydantów hamujących proces starzenia się skóry. Badania dowiodły, że niewielka ilość tegoż napoju może zwiększyć poziom dobrego cholesterolu (HDL), a tym samym utrudnić „zatykanie” naczyń krwionośnych złym cholesterolem (LDL).

Piwo działa kojąco przy przeziębieniach i łagodzi dolegliwości żołądkowo-jelitowe, ponieważ dostarcza wszystkich istotnych składników odżywczych w postaci rozpuszczonej a więc lekkostrawnej. Witamina PP chroni przed gruźlicą a żywice z szyszki chmielu mają działanie przeciwbakteryjne, oraz uspokajające i nasenne. Moczopędne działanie piwa wspomaga oczyszczanie nerek z piasku.

Niestety piwo mocno wzmaga apetyt (działanie witamin z grupy B na proces trawienia) i to jest głównym powodem powstawania „piwnego brzucha” u klientów pubów. Wypity kufel piwa zaostrza apetyt i zachęca do zamówienia tłustego golonka lub kiełbasy z rożna. Kolejne piwo i głód wraca…

Warto jednak pamiętać, że nawet picie najwyższej jakości piwa jest niewskazane osobom chorującym na cukrzycę, marskość wątroby, wrzody żołądka, zapalenie trzustki i dnę moczanową.

Aromatyczne piwo na przeziębienie:

• 1 litr jasnego piwa
• 4 żółtka
• 4 łyżeczki cukru
• 8 goździków
• Szczypta mielonego imbiru
• ½ łyżeczki cynamonu
• 1 łyżka miodu lipowego

Z żółtek i cukru ubić kogel-mogel. Do garnka wlać piwo, przyprawy i podgrzać. Do ciepłego piwa pomału wlewać utarte żółtka cały czas mieszając. Podgrzewać jeszcze chwilę i zdjąć z ognia. Gdy napój nieco przestygnie dodać miód.