W Szpitalu Pediatrycznym w Bielsku-Białej prowadzone są zabiegi chirurgicznego wydłużania kości u pacjentów z różnicą długości kończyn oraz z deformacjami rozwojowymi, które mogą ujawniać się wraz z wiekiem. Leczenie obejmuje zarówno przypadki wrodzone, jak i te powstałe w trakcie wzrostu dziecka lub po urazach i chorobach. Placówka podkreśla, że ze względu na konieczność ścisłej kontroli pooperacyjnej zabiegi realizowane są głównie u dzieci i młodzieży z południowej części województwa śląskiego.

Kiedy dochodzi do skrótu kończyny i jakie kości można wydłużać

Skrót kończyny nie zawsze jest widoczny od urodzenia. Może towarzyszyć wadom wrodzonym, ale bywa też konsekwencją urazu, przebytej choroby lub zaburzeń wzrostu ujawniających się w kolejnych latach rozwoju dziecka. Z czasem nawet niewielka różnica długości kończyn może wpływać na sposób chodzenia, obciążenie stawów i postawę ciała.

W bielskim szpitalu wykonywane są zabiegi dotyczące zarówno kości długich kończyn, jak i kości krótkich ręki oraz stopy. Zakres leczenia dobierany jest w zależności od rodzaju deformacji, jej przyczyny oraz wieku pacjenta.

Metody leczenia zależne od wielkości skrótu i wieku pacjenta

Szpital stosuje różne techniki, które dobiera się do stopnia nierówności oraz etapu rozwoju dziecka. Przy niewielkich skrótach – do około jednego centymetra – najczęściej dotyczących kości ręki i stopy, możliwe jest wydłużenie w trakcie jednego zabiegu operacyjnego.

W przypadku większych różnic, rzędu 1–3 centymetrów, w okresie wzrostu stosuje się metodę czasowej epifizjodezy, czyli czasowego blokowania wzrostu zdrowej, szybciej rosnącej kończyny. U pacjentów, którzy są już dojrza­li szkieletowo, wykorzystywana bywa osteotomia dystrakcyjna z użyciem zewnętrznego stabilizatora kości. Jak zaznacza szpital, w praktyce leczenie często ma charakter wieloetapowy i wymaga kolejnych etapów terapii oraz rehabilitacji.

Dlaczego nie warto odkładać konsultacji ortopedycznej

Lekarze wskazują, że niektóre małoinwazyjne metody leczenia są możliwe jedynie w okresie wzrostu. Z tego powodu przy podejrzeniu nierówności kończyn lub deformacji rozwojowych zalecana jest wczesna konsultacja specjalistyczna, która pozwala zaplanować optymalną ścieżkę leczenia.

– Istnieją różne metody wydłużania, a dobór postępowania zależy m.in. od wielkości skrótu i wieku pacjenta; w wielu przypadkach leczenie jest wieloetapowe – wyjaśnia lek. Jakub Ptaszkiewicz, specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu.

Kogo operuje szpital w Bielsku-Białej, a gdzie trafiają najcięższe przypadki

Zabiegi wydłużania kości wymagają regularnych kontroli po operacji, dlatego Szpital Pediatryczny w Bielsku-Białej wykonuje je przede wszystkim u dzieci i młodzieży z najbliższego regionu – z południowej części województwa śląskiego. Placówka informuje jednocześnie, że rzadkie, ciężkie wrodzone przypadki kierowane są do ośrodków referencyjnych działających w ramach Krajowego Programu Leczenia Wad Ubytkowych i Wydłużania Kończyn u Dzieci.

Efekty leczenia: sprawność i codzienne funkcjonowanie

Wydłużenie kości jest dla pacjentów sposobem na rozwiązanie problemu, który może wpływać na chodzenie, obciążenie stawów i komfort życia. Szpital zwraca uwagę, że leczenie deformacji – wrodzonych, rozwojowych i pourazowych – ma na celu poprawę funkcji kończyny oraz ograniczanie ryzyka wtórnych dolegliwości wynikających z długotrwałych przeciążeń.

W praktyce oznacza to nie tylko korekcję długości lub osi kończyny, ale też lepszą wydolność fizyczną w codziennych aktywnościach i możliwość bezpieczniejszego powrotu do ruchu po zakończeniu leczenia oraz rehabilitacji.

Informacje praktyczne dla rodziców i opiekunów

Specjaliści przypominają, że o wyborze metody leczenia decydują m.in. wielkość skrótu, przyczyna deformacji oraz wiek dziecka. W razie zauważenia niepokojących objawów – takich jak nierówna długość nóg, utykanie, wyraźna asymetria postawy czy narastające zniekształcenie kończyny – warto zgłosić się do lekarza, który oceni sytuację i zaplanuje dalszą diagnostykę oraz postępowanie.