Reklama

Tulipan z origami

Obcowanie z papierem nie jest mi obce. W różnej postaci stosuje go na co dzień. Jestem introligatorem i ciągle przebywam z książkami. Sklejam je i naprawiam. Staram się by stare wyglądały jak nowe. W czasie mojej wieloletniej praktyce nie spotkałem się z książkami małoistotnymi z gatunku niepotrzebnych. Tak też uważam, że nie ma  niepotrzebnych, albo mało istotnych  książek. Każda, bez względu na format, kształt i grubość ma nam coś do przekazania. Oczywiście są książki bardziej lub mniej zrozumiałe – ale to nie oznacza, że są nieważne! Są także książki obrazkowe, w których treść pojawia się tylko jako uzupełnienie obrazka. Pamiętamy je na pewno z dzieciństwa. Rzadziej ze szkół średnich, zaś w szkołach wyższych towarzyszą nam dość często.  

Ja nie pamiętam bajek. Bardzo dobrze pamiętam książki o kaligrafii. Najbardziej utkwiła mi w pamięci książka Tibora Szanto pt. „Pismo i Styl”. Ta pozycja do dziś jest trudno osiągalna. Trudno ją nawet znaleźć na bibliotecznych półkach, czasami pojawia się w bibliotecznych czytelniach – może dlatego tak głęboko zapadła mi w pamięć?

Na przełomie lat 1950-1970, po przegranej wojnie japońsko-amerykańskiej, rozpoczęła się masowa emigracja azjatyckiej ludności do europy.  To właśnie dzięki emigracji w tamtych  czasach pękła tajemnica azjatyckiej kultury, z której mądrości i wzorce czerpiemy do dzisiaj.

Zanim oddam głos autorowi Masakatsu Yoshida, który opracował i wydał książkę o papieroplastyce, wspomnę zasłyszaną informację, że jakoby japońscy mistrzowie origami opracowali konstrukcję chroniącą kapsułę astronautów powracających na Ziemię oraz zaprojektowali kształt spadochronowych hamulców Promu Kosmicznego Discovery. W ten sposób NASA skorzystała z mądrości azjatyckiej kultury. Papieroplastyka i wtedy
i dziś rozbudza i kształtuje wyobraźnię.

Dzięki „Orgiami”, publikacji Krajowej Agencji Wydawniczej – Łódź 1990 mamy niepowtarzalną okazję naszą cierpliwość i nasze manualne zdolności poddać poważnej próbie.
A tak swą książkę „Orgiami” prezentuje sam autor Masakatsu Yoshida(cyt:)

Origami - japońska sztuka składania papieru. Papier od najdawniejszych czasów odgrywał w życiu Japończyków bardzo ważną rolę. Początkowo sprowadzany z Chin, był towarem bardzo drogim, szanowano go
i używano tylko przy uroczystych ceremoniach. Z czasem, kiedy Japończycy opracowali własny sposób wyrobu papieru, stał się on materiałem tańszym i bardziej dostępnym. Od tego momentu rozpoczyna się pełny rozkwit origami. Origami znaczy po japońsku składanie papieru (ori - składanie, zaginanie, kami – papier). Z czasem przez połączenie ori i kami powstało jedno słowo - origami, (gdzie k zamieniono na g dla łatwiejszej wymowy).

Japończycy wykorzystują origami jako bardzo prosty i niezawodny sposób rozbudzenia w dziecku ciekawości świata, fantazji i chęci samodzielnego tworzenia. Origami powoduje, że świat dziecięcych marzeń staje się żyjącą rzeczywistością, z którą łączy dziecko nowa głęboka przyjaźń. To co nieznane, staje się bliskie. Origami to także terapia dla ludzi chorych, upośledzonych ruchowo, to sposób, aby poprawić sprawność manualną
i intelektualną.

Papier do składania bardzo często drukowany jest w tradycyjne wzory kimonowe, Japończycy pragną w ten sposób przybliżyć współczesnym całe bogactwo i różnorodność japońskiej tradycji, która tak głęboko wniknęła w życie duchowe. Aby pokazać bogactwo możliwości origami produkuje się papier różnorodny w swej grubości, fakturze i kolorystyce. Najczęściej papier jest kolorowy z jednej strony, druga strona pozostaje biała.
Origami to lekcja cierpliwości, dokładności i dyscypliny, trzeba powoli zdobywać wiedzę i umiejętności, bo możliwości origami są niewyczerpane. Nie trzeba się zniechęcać zbyt szybko, jeżeli początkowo coś nie wychodzi. Najwspanialsze w origami jest to, że otwierają się przed nami drogi do krainy fantazji, radości którą możemy się dzielić z innymi lub sami się nią rozkoszować. Origami ma kilka podstawowych form składania, w pierwszej części książki wydanej w 1989 r. również przez KAW, Oddział w Łodzi, przedstawiłem formy “lody”, “drzwi” i “trójkąt” -bardzo popularne w Japonii. W tej części książki pragnę zapoznać czytelników z następnymi, bardziej już skomplikowanymi formami, a są nimi formy “podwójny kwadrat”, “podwójny trójkąt” i forma, którą nazwałem “składanie paczki”.

W Japonii sztuka origami jest bardzo popularna wśród dzieci, coraz częściej jednak sięgają po nią architekci, projektanci, lekarze i psychologowie. Okazuje się, że o origami ze sztuki magicznej ofiarowywanej bogom, poprzez origami jako element zabawy, stało się bardzo ważnym źródłem inspiracji dla wielu dziedzin i codziennego życia w Japonii. Architekci
w oparciu o całe bogactwo przeróżnych form origami kształtują przestrzeń, nadając coraz to nowocześniejszą bryłę współczesnym domom. Projektanci zaś, nawiązując do origami, nadają estetyczny wygląd naszym mieszkaniom, hotelom i instytucjom. Lekarze wykorzystują origami przy rehabilitacji osób starszych i chorych, a psychologowie przy badaniu cech charakteru, bowiem origami to nie tylko odtwarzanie natury, to przede wszystkim jej tworzenie, to nadanie jej wyrazu, własnego widzenia świata.

Element samodzielnego tworzenia pragnąłem przekazać składającym pokazując, że z jednej formy można zrobić wazon, który równie dobrze przybiera formę truskawki lub zależnie od naszej wyobraźni może mieć zupełnie inne znaczenie. Pokazałem, jak poprzez łączenie kilku elementów można zrobić papierową kule, która może służyć jako żyrandol lub jako piłeczka do zabawy. Myślę że dzięki fantazji wszystkich składających, powstaną przeróżne formy i kształty o różnorodnym zastosowaniu. Przed przystąpieniem do składania Proszę jednak bardzo dokładnie zapoznać się z przedstawionymi formami i zapamiętać kolejność składania, a później precyzyjnie zaginać poszczególne etapy aż do najmniejszego detalu.

Dla lepszego oddania realistycznego obrazu danej figurki spróbujemy naciąć papier nożyczkami. Należy jednak pamiętać, że tradycyjne origami nie lubi zbyt wielu cięć i tylko
w szczególnych przypadkach należy korzystać z tej możliwości (kwiat powoju pokazuje maksymalną ilość nacinania). W następnej, trzeciej części origami zapoznam miłych czytelników z innymi możliwościami origami, takimi jak łączenie kilku lub kilkunastu takich samych elementów, nacinanie papieru jeszcze przed przystąpieniem do składania oraz łączenie różnych części za pomocą kleju.

Życzę przyjemnej zabawy. Masakatsu Yoshida 

/Oryginalny Autorski wstęp, jaki ukazał się w publikacji wydanej przez Krajową Agencję Wydawniczą w Łodzi w 1990 roku/.

Na koniec do autorskiej przedmowy dodam, że celowo wybrałem papierowy kwiat i z oryginalnej książki wykonałem fotokopię strony numer 44. Chciałem w ten sposób zwrócić uwagę Czytelników Bielskiego Rynku na piękno papierowych kształtów, zachęcając tym samym do zakupu tego typu publikacji, która na swych stronach skrywa wiele ciekawych form, na każdą okazję. A teraz i ja zapraszam odważnych Czytelników Bielskiego Rynku do szampańskiej zabawy z papierem,-

755-524-010

Oceń ten artykuł
(0 głosów)
Ostatnio zmieniany poniedziałek, 04 marzec 2019 11:17